UTENSILIOS DE COCIÑA

Pucheiro de barro
Coa incorporación paulatina de utensilios doutros materiais máis duradeiros e fáciles de limpar, os pucheiros quedaron relegados á preparación de remedios caseiros e mesmo prácticas supersticiosas, pois os paisanos coidaban que o barro conservaba e incluso incrementaba as propiedades curativas ou máxicas de certas herbas.

A alimentación

Os galegos soían facer cinco comidas ó día:

• O almorzo;
• A parva ou as once;
• O xantar;
• A merenda;
• A cea;

Os alimentos que inxerían en cada unha destas comidas variaba en función das distintas circunstancias:

• As épocas do ano, as necesidades enerxéticas segundo as tarefas que realizaban en cada momento e os productos dos que dispoñían en cada estación;
• As idades, o sexo e, incluso, o status familiar;
• A posibilidade de engadir ós productos domésticos outros mercados na taberna ou no ultramarinos;
• A capacidade económica das familias;
• A condición da poboación (rural, urbana, marítima...);

Os alimentos básicos da dieta galega eran o pan, as patacas, as verduras (grelos, repolo, coliflor e bretóns) e a carne de porco, que constituían unha dieta bastante monótona, pero a rutina rompíase sempre que se podía:

• Cando se cocía o pan, aproveitábase a quentura do forno para facer empanadas de bacallao, de sardiñas, de berberechos, de carne ou "do que viñera á man, incluso de pescado en salazón", afirma unha informante do Concello de Teo;
• As festas e celebracións tiñan cada unha delas uns menús propios, moito máis variados e elaborados;
• Á dieta habitual engadíanse en cada momento os froitos da tempada: castañas, pementos, tomates, xudías...
• Cando había xornaleiros no campo ou na casa (carpinteiros, costureiras, xastres...) a familia esmerábase ofrecéndolles os millores productos con que contasen (chourizos, queixo, tortillas, etc.
  

UTENSILIOS DE COCIÑA

Unha parte dos utensilios que podiamos atopar nas cociñas galegas tradicionais estaban relacionados coa necesidade de iluminar dalgún xeito este recinto ata que se instalou a luz eléctrica e aínda despois, xa que os cortes no suministro eran frecuentes en moitas aldeas do nosos país ata ben entrados os anos sesenta.




Empregábanse velas, candeas, candís, mariposas, faroles...




A vela que se levaba á igrexa o día de Xoves Santo tíñase en moito aprecio, debía durar todo o ano e encendíase só cando había tormentas, pois a superstición popular consideraba que as afastaba ou, cando menos, protexía ás persoas e ós animais que se atopaban na casa.

AS COCIÑAS GALEGAS

O mobiliario (2)
Mesa de levante. Estaba adosada á unha parede por medio de dúas bisagras que permitían desplegala ou recollela según o caso; apoiábase nun só pé tamén provisto de bisagra para replegalo cando conviña. O conxunto, cando estaba recollido, suxetábase á parede na parte superior cunha corda ou unha anela.
Era un xeito inxenioso de aproveita-lo espazo.
Tamén había bancos de levante.

AS COCIÑAS GALEGAS

O mobiliario: bancos, banquetas, tallos...
Algúns eran feitos por un carpinteiro, que ía traballar ás casas a mantido coma os xastres, costureiras, etc. Outros eran feitos por algún home da casa.

Banco con respaldo, soía estar situado cerca la lareira e ocupábano os máis vellos da casa. Algúns tiñan dous pés máis curtos que os outros para pousaren en parte enriba da lareira e estar así máis perto do lume.



Banco-hucha, servía para sentarse e ó mesmo tempo para gardar utensilios de cociña que son se usaban de cotío.







Tallo rústico, fendíase un toro de madeira pola metade e colocábanse as catro patas.




Banquetas de diferentes feituras

Adiviñas

Solución ás adiviñas:
(19) A corda;
(20) O plátano;
(21) Esteban;
(22) Un par de ovos fritidos;

UTENSILIOS DE COCIÑA

Caneco. Enchíase de auga fervendo e envolvíase nun pano para quenta-la cama no inverno. Tanto podía ter unha pequena asa na parte superior coma non a ter.